യേശുവിന്റെ മഹാപുരോഹിത പ്രാർത്ഥന എന്ന പഠനത്തിൽ നാം കാണുന്നത് ക്രൂശിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് യേശു പിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ നിമിഷമാണ്. താൻ ഭൂമിയിൽ വന്ന ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി എന്ന് യേശു പറയുകയും, നിത്യജീവൻ എന്നാൽ ഏക സത്യദൈവത്തെയും അവൻ അയച്ച യേശുക്രിസ്തുവിനെയും അറിയുന്നതാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു - അവർ ഒന്നായിരിക്കണമെന്നും, ലോകത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെട്ടവരായിരിക്കണമെന്നും, സത്യത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണമെന്നും. ഈ പ്രാർത്ഥന നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നത് യേശു നമ്മെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും, പിതാവിനോടുള്ള അവന്റെ ബന്ധത്തിന്റെ ആഴവും, വിശ്വാസികളുടെ ഐക്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവുമാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ദൈവത്തെ അറിയുന്നതിനും, മറ്റ് വിശ്വാസികളോടൊപ്പം ഒന്നായിരിക്കുന്നതിനും ഇത് നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.
ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം
യോഹന്നാൻ 17-ാം അധ്യായം യേശുവിന്റെ മാളിക മുറി പ്രഭാഷണങ്ങൾക്ക് ശേഷം വരുന്നു. അവസാന അത്താഴത്തിനു ശേഷം, ഗെത്ത്ശെമനേയിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുമ്പ്, യേശു പിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഇത് 'മഹാപുരോഹിത പ്രാർത്ഥന' എന്നറിയപ്പെടുന്നു കാരണം യേശു തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി മധ്യസ്ഥത ചെയ്യുന്ന പുരോഹിതനെപ്പോലെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഈ പ്രാർത്ഥന മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു: തനിക്കുവേണ്ടി (1-5), ശിഷ്യന്മാർക്കുവേണ്ടി (6-19), എല്ലാ വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടി (20-26).
തിരുവചന ഭാഗം
യോഹന്നാൻ 17:1-26
വ്യാഖ്യാനവും ഉൾക്കാഴ്ചകളും
യേശുവിന്റെ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഹൃദയം
യോഹന്നാൻ 17-ാം അധ്യായം തുറക്കുന്നത് യേശു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നോക്കി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതോടെയാണ്: "പിതാവേ, നാഴിക വന്നിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പുത്രൻ നിന്നെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണ്ടതിന് അവനെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണമേ" (വാക്യം 1). ഈ വാക്കുകൾ നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നത് യേശുവിന്റെ മരണവും ഉയിർപ്പും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന നിമിഷമാണെന്നാണ്. "നാഴിക" എന്നത് യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ക്രൂശിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു - അത് തോൽവിയല്ല, മറിച്ച് വിജയമാണ്. വാക്യം 3-ൽ യേശു നിത്യജീവനെ നിർവചിക്കുന്നു: "ഏക സത്യദൈവമായ നിന്നെയും നീ അയച്ചിരിക്കുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിനെയും അറിയുന്നതു തന്നേ നിത്യജീവൻ." ഇവിടെ "അറിയുക" എന്നത് വെറും വിവരം അറിയുക എന്നല്ല, മറിച്ച് ആഴമുള്ള വ്യക്തിപരമായ ബന്ധമാണ്. നിത്യജീവൻ എന്നത് മരണശേഷം മാത്രമുള്ള ഒന്നല്ല - അത് ഇപ്പോൾ തന്നെ ദൈവത്തെ അറിയുന്നതിലൂടെ ആരംഭിക്കുന്നു. യേശു പറയുന്നു താൻ ഭൂമിയിൽ പിതാവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തി, തനിക്ക് ചെയ്യാൻ കൊടുത്ത വേല പൂർത്തിയാക്കി (വാക്യം 4). ഇത് നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നത് യേശുവിന്റെ ജീവിതം പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റുന്നതിൽ പൂർണ്ണമായും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നു എന്നാണ്. വാക്യം 5-ൽ യേശു ലോകം ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പ് പിതാവിനോടൊപ്പം തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന മഹത്വം തിരികെ ചോദിക്കുന്നു - ഇത് അവന്റെ ദൈവത്വത്തിന്റെ വ്യക്തമായ പ്രഖ്യാപനമാണ്.
ശിഷ്യന്മാർക്കുവേണ്ടിയുള്ള മധ്യസ്ഥത
വാക്യം 6 മുതൽ യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. "ലോകത്തിൽനിന്നു നീ എനിക്കു തന്ന മനുഷ്യർക്കു ഞാൻ നിന്റെ നാമം വെളിപ്പെടുത്തി" എന്ന് അവൻ പറയുന്നു (വാക്യം 6). ശിഷ്യന്മാർ ലോകത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെട്ട്, പിതാവിന്റെ സ്വന്തമായി യേശുവിന് നൽകപ്പെട്ടവരാണ്. യേശു അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് അവർ ഒന്നായിരിക്കണമെന്നാണ് - "പിതാവേ, നീ എന്നിലും ഞാൻ നിന്നിലും ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ അവരും നമ്മിൽ ആയിരിക്കേണ്ടതിന്" (വാക്യം 21). ഈ ഐക്യം വെറും സംഘടനാപരമായ ഒന്നല്ല, മറിച്ച് ത്രിത്വത്തിന്റെ ഐക്യത്തെപ്പോലെ ആഴമുള്ളതാണ്. വാക്യം 15-ൽ യേശു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു: "അവരെ ലോകത്തിൽനിന്നു എടുത്തുകളയേണമെന്നല്ല, ദുഷ്ടനിൽനിന്നു കാത്തുകൊള്ളേണമെന്നത്രേ ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നതു." വിശ്വാസികൾ ലോകത്തിൽ ജീവിക്കണം, പക്ഷേ ലോകത്തിന്റെ ഭാഗമാകരുത്. വാക്യം 17-ൽ യേശു പറയുന്നു: "സത്യത്താൽ അവരെ വിശുദ്ധീകരിക്കേണമേ; നിന്റെ വചനം സത്യം ആകുന്നു." ദൈവവചനം നമ്മെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു - നമ്മെ ദൈവത്തിനായി വേർതിരിക്കുകയും പരിവർത്തനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. വാക്യം 20-26-ൽ യേശു എല്ലാ വിശ്വാസികൾക്കുവേണ്ടിയും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു - അവരുടെ സാക്ഷ്യത്താൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി. അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് തന്റെ സ്നേഹം അവരിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നും, അവർ തന്റെ മഹത്വം കാണണമെന്നുമാണ്. ഈ പ്രാർത്ഥന നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നത് യേശു നമ്മെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നും, നമ്മുടെ ഐക്യവും വിശുദ്ധീകരണവും അവന് എത്ര പ്രധാനമാണെന്നും ആണ്.