ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി ബലഹീനതയിൽ തികഞ്ഞുവരുന്നു എന്ന് 2 കൊരിന്ത്യർ 12 കാണിക്കുന്നു. പറുദീസയുടെ ഒരു ദർശനത്തെക്കുറിച്ച് പൗലൊസ് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ പറയുന്നു; എന്നാൽ തന്റെ അധികാരം അതിന്മേൽ പണിയാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. പകരം ജഡത്തിലെ ഒരു മുള്ളിനെക്കുറിച്ച് അവൻ പറയുന്നു; മൂന്നുവട്ടം അപേക്ഷിച്ചിട്ടും ദൈവം അത് നീക്കിയില്ല. എന്റെ കൃപ നിനക്ക് മതി എന്ന് കർത്താവ് മറുപടി നൽകി. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി തന്റെമേൽ വസിക്കേണ്ടതിന് ബലഹീനതകളിൽ പ്രശംസിക്കാൻ പൗലൊസ് പഠിച്ചു. കൊരിന്ത്യരോടുള്ള ഒരു പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തോടെയും, താൻ വരുംമുമ്പ് പാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് മാനസാന്തരപ്പെടണമെന്ന മുന്നറിയിപ്പോടെയും അവൻ അധ്യായം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.
ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം
പാഠം 27-ൽ പഠിച്ച 11-ാം അധ്യായത്തിൽ, തങ്ങളുടെ ശക്തിയിൽ പ്രശംസിച്ച വ്യാജ അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, പൗലൊസ് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ തന്റെ കഷ്ടങ്ങളിൽ പ്രശംസിച്ചു. കൊരിന്തിലെ വ്യാജ ഉപദേഷ്ടാക്കൾ പ്രത്യേക ദർശനങ്ങളും വെളിപ്പാടുകളും അവകാശപ്പെട്ടിരിക്കാം. 12-ാം അധ്യായം അവർക്ക് മറുപടി നൽകുന്നു; പൗലൊസ് തന്റെ മൂന്നാം സന്ദർശനത്തിന് ഒരുങ്ങുന്നു.
തിരുവചന ഭാഗം
2 കൊരിന്ത്യർ 12:1-21
വ്യാഖ്യാനവും ഉൾക്കാഴ്ചകളും
ദർശനങ്ങളല്ല അളവുകോൽ
പ്രശംസിക്കുന്നത് പ്രയോജനമില്ലാത്തതാണെന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്നു; എങ്കിലും കർത്താവിന്റെ ദർശനങ്ങളിലേക്കും വെളിപ്പാടുകളിലേക്കും അവൻ കടക്കുന്നു (12:1). പതിന്നാല് വർഷം മുമ്പ് മൂന്നാം സ്വർഗ്ഗത്തോളം, പറുദീസയിലേക്ക്, എടുക്കപ്പെട്ട് പറഞ്ഞുകൂടാത്ത വാക്കുകൾ കേട്ട ക്രിസ്തുവിലുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് അവൻ പറയുന്നു (12:2-4). അവൻ ചെയ്യാത്തത് ശ്രദ്ധിക്കുക. വിശദാംശങ്ങൾ നൽകുന്നില്ല, ആ അനുഭവത്തിന്മേൽ ഉപദേശം പണിയുന്നില്ല, അതിൽ പ്രശംസിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു (12:5-6). തന്റെ ജീവിതത്തിൽ കാണുന്നതും പ്രസംഗത്തിൽ കേൾക്കുന്നതുംകൊണ്ട് ആളുകൾ തന്നെ വിലയിരുത്തണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സ്വപ്നങ്ങളോ ദർശനങ്ങളോ പ്രത്യേക അനുഭവങ്ങളോ കാരണം അധികാരം അവകാശപ്പെടുന്നവർക്ക് ഇത് ശക്തമായ തിരുത്താണ്. നമ്മുടെ അധികാരം സ്വകാര്യാനുഭവങ്ങളല്ല, ദൈവത്തിന്റെ എഴുതപ്പെട്ട വചനമാണ് (2 തിമൊഥെയൊസ് 3:16-17).
ജഡത്തിലെ മുള്ള്
ഈ വെളിപ്പാടുകൾ നിമിത്തം അവൻ നിഗളിക്കാതിരിക്കാൻ ജഡത്തിൽ ഒരു മുള്ള്, അവനെ കുത്താൻ സാത്താന്റെ ഒരു ദൂതൻ, നൽകപ്പെട്ടു (12:7). അത് എന്തായിരുന്നുവെന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്നില്ല. ചിലർ ഒരു രോഗമെന്നും, ചിലർ ഉപദ്രവമെന്നും, മറ്റുചിലർ നിരന്തരമായ എതിർപ്പെന്നും കരുതുന്നു. തിരുവെഴുത്ത് പറയാത്തതിനാൽ ഒരു അഭിപ്രായത്തിൽ നാം ശഠിക്കരുത്. വ്യക്തമായത് ഇതാണ്: അത് യഥാർത്ഥ വേദനയുണ്ടാക്കി; സാത്താൻ അത് ദോഷത്തിനായി ഉദ്ദേശിച്ചു; എന്നാൽ പൗലൊസിനെ താഴ്മയിലും ആശ്രയത്തിലും നിർത്താൻ ദൈവം അത് നന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചു (ഇയ്യോബ് 1-2 താരതമ്യം ചെയ്യുക; റോമർ 8:28).
അത് തന്നെ വിട്ടുമാറാൻ പൗലൊസ് മൂന്നുവട്ടം കർത്താവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു (12:8). അത് ശരിയായിരുന്നു; സൗഖ്യത്തിനായുള്ള പ്രാർത്ഥന ഉൾപ്പെടെ, നമ്മുടെ വേദന പ്രാർത്ഥനയിൽ ദൈവത്തിങ്കൽ കൊണ്ടുവരുന്നത് നല്ലതാണ് (യാക്കോബ് 5:14-16). എന്നാൽ കർത്താവ് ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. പൗലൊസിന്റെ വിശ്വാസം ദുർബലമായതുകൊണ്ടല്ല മുള്ള് നീങ്ങാതിരുന്നത്. ദൈവത്തിന് മെച്ചമായ ഒരു ഉദ്ദേശ്യമുണ്ടായിരുന്നു.
എന്റെ കൃപ നിനക്ക് മതി
കർത്താവിന്റെ മറുപടി ഇതായിരുന്നു: എന്റെ കൃപ നിനക്ക് മതി; എന്റെ ശക്തി ബലഹീനതയിൽ തികഞ്ഞുവരുന്നു (12:9). മുള്ള് നീക്കുമെന്ന് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തില്ല. തന്നെത്തന്നെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു: ബലഹീനതയുടെ നടുവിൽ തന്റെ കൃപയും സാന്നിധ്യവും ശക്തിയും. അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി തന്റെമേൽ വസിക്കേണ്ടതിന് ബലഹീനതകളിൽ ഏറ്റവും സന്തോഷത്തോടെ പ്രശംസിക്കുമെന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്നു. ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി ബലഹീനത, അപമാനം, ഞെരുക്കം, ഉപദ്രവം, കഷ്ടം എന്നിവയിൽ അവൻ തൃപ്തനാണ്; ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോൾതന്നെ അവൻ ശക്തനാണ് (12:10).
ഈ സത്യം രണ്ട് തെറ്റുകളിൽനിന്ന് നമ്മെ കാക്കുന്നു. ഒന്ന്, വേണ്ടത്ര വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ ദൈവം എപ്പോഴും സൗഖ്യമാക്കുകയും കഷ്ടം നീക്കുകയും ചെയ്യും; അതിനാൽ രോഗം ദുർബലവിശ്വാസത്തിന്റെയോ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പാപത്തിന്റെയോ അടയാളമാണ് എന്ന ചിന്ത. പൗലൊസിന്റെ മുള്ള് അത് തെറ്റാണെന്ന് കാണിക്കുന്നു. ദൈവം ചിലപ്പോൾ സൗഖ്യമാക്കുന്നു; നാം പ്രാർത്ഥിക്കണം, നല്ല ചികിത്സ തേടണം, അവൻ സൗഖ്യമാക്കുമ്പോൾ നന്ദി പറയണം. ചിലപ്പോൾ ഈ ജീവിതത്തിൽ അവൻ കഷ്ടം നീക്കുന്നില്ല; അപ്പോൾ അവന്റെ കൃപ നമ്മെ വഹിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ തെറ്റ് ബലഹീനത സ്വയമേ നല്ലതാണെന്ന ചിന്തയാണ്. അങ്ങനെയല്ല. സ്വയം ആശ്രയിക്കുന്നത് നിർത്തി ക്രിസ്തുവിൽ ചാരാൻ നാം പഠിക്കുന്ന ഇടമാണ് ബലഹീനത. ക്രിസ്തു മടങ്ങിവരുമ്പോൾ അന്തിമസൗഖ്യം ഉറപ്പാണ്; ദൈവം എല്ലാ കണ്ണുനീരും തുടച്ചുകളയും (വെളിപ്പാട് 21:4).
അപ്പൊസ്തലന്റെ അടയാളങ്ങളും ഒരു പിതാവിന്റെ സ്നേഹവും
താൻ ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും അതിശ്രേഷ്ഠ അപ്പൊസ്തലന്മാരെക്കാൾ കുറഞ്ഞവനല്ലാത്തതിനാൽ കൊരിന്ത്യർ തന്നെ ശുപാർശ ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്നു (12:11). യഥാർത്ഥ അപ്പൊസ്തലന്റെ അടയാളങ്ങൾ അടയാളങ്ങളോടും അത്ഭുതങ്ങളോടും വീര്യപ്രവൃത്തികളോടുംകൂടെ, ഏറ്റവും സഹിഷ്ണുതയോടെ, അവരുടെ ഇടയിൽ നടന്നു (12:12). സാമ്പത്തികമായി അവർക്ക് ഭാരമാകാതിരുന്നതു മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ തെറ്റ് (12:13). മൂന്നാം വട്ടം വരാൻ അവൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ഭാരമാകുകയില്ല, കാരണം അവൻ അന്വേഷിക്കുന്നത് അവരുടെ വസ്തുവകകളല്ല, അവരെയാണ് (12:14). മക്കൾ മാതാപിതാക്കൾക്കല്ല, മാതാപിതാക്കൾ മക്കൾക്കാണ് സമ്പാദിക്കുന്നത്. അവരുടെ പ്രാണനുവേണ്ടി അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ചെലവഴിക്കുകയും ചെലവായിപ്പോകുകയും ചെയ്യും (12:15). അവനോ തീത്തൊസോ അവരെ മുതലെടുത്തില്ല (12:16-18).
മാനസാന്തരത്തിനുള്ള വിളി
വരുമ്പോൾ പിണക്കം, അസൂയ, കോപം, ശത്രുത, ഏഷണി, കുശുകുശുപ്പ്, ഗർവ്വം, കലക്കം എന്നിവ കാണുമോ എന്ന് പൗലൊസ് ഭയപ്പെടുന്നു (12:20). മുമ്പ് പാപം ചെയ്തിട്ടും തങ്ങളുടെ അശുദ്ധി, ലൈംഗിക അധാർമ്മികത, ദുർമ്മോഹം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് മാനസാന്തരപ്പെടാത്തവരെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിക്കേണ്ടിവരുമോ എന്നും അവൻ ഭയപ്പെടുന്നു (12:21). കൃപ പാപത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നില്ല; അതിൽനിന്ന് പിന്തിരിയാൻ വിളിക്കുന്നു. ഇന്ന് നിങ്ങൾ ഏത് ബലഹീനത വഹിക്കുന്നുവോ അത് കർത്താവിങ്കൽ കൊണ്ടുവരിക; അവന്റെ കൃപ നിങ്ങൾക്ക് മതി എന്ന് വിശ്വസിക്കുക.
ധ്യാന ചോദ്യങ്ങൾ
- പറുദീസയുടെ ദർശനത്തിന്മേൽ തന്റെ അധികാരം പണിയാൻ പൗലൊസ് വിസമ്മതിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് (12:1-6)? ഇന്ന് സ്വപ്നങ്ങളെയും അനുഭവങ്ങളെയും എങ്ങനെ കാണണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഇത് എന്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നു?
- പൗലൊസിന്റെ മുള്ള് എന്തായിരുന്നുവെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് പറയാത്തതിൽനിന്ന് നാം എന്ത് പഠിക്കുന്നു (12:7)?
- പൗലൊസ് മൂന്നുവട്ടം അപേക്ഷിച്ചു, ദൈവം ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു (12:8-9). രോഗമോ കഷ്ടമോ എപ്പോഴും ദുർബലവിശ്വാസമാണെന്ന അവകാശവാദത്തിന് ഇത് എങ്ങനെ മറുപടി നൽകുന്നു?
- നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏത് ബലഹീനതയോ വേദനയോ പരിമിതിയോ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി വെളിപ്പെടുന്ന ഇടമായേക്കാം?
- നിങ്ങളുടെ വസ്തുവകകളല്ല, നിങ്ങളെയാണ് ഞാൻ അന്വേഷിക്കുന്നത് എന്ന പൗലൊസിന്റെ മനോഭാവം (12:14) ഇന്നത്തെ നേതാക്കളിൽ നിങ്ങൾ കാണുന്നതുമായി എങ്ങനെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു?
- 12:20-21-ൽ പറയുന്ന ഏത് പാപങ്ങൾ മാനസാന്തരത്തോടെ നിങ്ങൾ ദൈവത്തിങ്കൽ കൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്?
പ്രാർത്ഥനാ വിഷയങ്ങൾ
കർത്താവായ യേശുവേ, അങ്ങയുടെ കൃപ എനിക്ക് മതിയായതിനും അങ്ങയുടെ ശക്തി ബലഹീനതയിൽ തികഞ്ഞുവരുന്നതിനും നന്ദി. ഞാൻ വഹിക്കുന്ന മുള്ളുകൾ അങ്ങ് അറിയുന്നു. അവ ഞാൻ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുന്നു; അങ്ങയുടെ സഹായവും സൗഖ്യവും യാചിക്കുന്നു; അങ്ങ് അവ നീക്കാത്തപ്പോൾ അങ്ങയുടെ ജ്ഞാനത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു. എന്റെ അനുഭവങ്ങളിലുള്ള അഹങ്കാരത്തിൽനിന്നും കഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ വിധിക്കുന്നതിൽനിന്നും എന്നെ കാക്കേണമേ. ഞാൻ ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോൾ അങ്ങയിൽ ശക്തനാകേണ്ടതിന് അങ്ങയുടെ ശക്തി എന്റെമേൽ വസിക്കട്ടെ. വസ്തുവകകളെയല്ല, ആളുകളെ അന്വേഷിക്കുന്ന പൗലൊസിന്റെ സ്നേഹം എനിക്ക് തരേണമേ; അങ്ങയെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാ പാപത്തിൽനിന്നും പിന്തിരിയാൻ എന്നെ നയിക്കേണമേ. ആമേൻ.
ബന്ധപ്പെട്ട വചനങ്ങൾ
- 2 കൊരിന്ത്യർ 4:7-10
- റോമർ 8:26-28
- ഫിലിപ്പിയർ 4:11-13
- എബ്രായർ 4:15-16
- യാക്കോബ് 5:13-16
- 1 പത്രൊസ് 5:6-10
- വെളിപ്പാട് 21:3-4