ജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ദുഃഖത്തെക്കുറിച്ചാണ് 2 കൊരിന്ത്യർ 7. പൗലൊസിന്റെ വേദനാജനകമായ ഒരു കത്തിനുശേഷം കൊരിന്ത്യർ തങ്ങളുടെ സഭയിലെ പാപത്തെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിച്ചു. അവരുടെ ദുഃഖം മാനസാന്തരമായി മാറി എന്ന നല്ല വാർത്ത തീത്തൊസ് കൊണ്ടുവന്നു. വ്യത്യാസം പൗലൊസ് വിശദീകരിക്കുന്നു: ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖം ഖേദിക്കാനില്ലാത്ത രക്ഷയിലേക്കുള്ള മാനസാന്തരം ഉളവാക്കുന്നു; ലൗകികദുഃഖമോ മരണം ഉളവാക്കുന്നു. പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യസന്ധമായ ദുഃഖം ഉപയോഗിച്ച് ദൈവം നമ്മെ തന്നിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതും, മാനസാന്തരം അവസാനമില്ലാത്ത ലജ്ജയിലല്ല, ആശ്വാസത്തിലും സന്തോഷത്തിലും പുനഃസ്ഥാപിച്ച ബന്ധങ്ങളിലും അവസാനിക്കുന്നതും ഈ അധ്യായം കാണിക്കുന്നു.
ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം
പൗലൊസ് കൊരിന്തിലേക്ക് വേദനാജനകമായ ഒരു സന്ദർശനം നടത്തി, പിന്നെ ഏറെ കണ്ണുനീരോടെ ഒരു കഠിനമായ കത്ത് എഴുതി (2:1-4). വാർത്തയ്ക്കായി അവൻ ആകുലതയോടെ കാത്തിരുന്നു (2:12-13). സഭ നന്നായി പ്രതികരിച്ചു എന്ന വാർത്തയുമായി തീത്തൊസ് ഒടുവിൽ മക്കെദോന്യയിൽ എത്തിയതെങ്ങനെ എന്ന് അധ്യായം 7 പറയുന്നു. പാഠം 22-ൽ പഠിച്ച അധ്യായം 6-ലെ വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള വിളി വാക്യം 1 പൂർത്തിയാക്കുന്നു.
തിരുവചന ഭാഗം
2 കൊരിന്ത്യർ 7:1-16
വ്യാഖ്യാനവും ഉൾക്കാഴ്ചകളും
വെടിപ്പാക്കലും തുറന്ന ഹൃദയങ്ങളും
നമ്മോടുകൂടെ വസിക്കുമെന്നും നമ്മുടെ പിതാവായിരിക്കുമെന്നുമുള്ള ദൈവവാഗ്ദാനങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ, ജഡത്തിലെയും ആത്മാവിലെയും സകല മാലിന്യത്തിൽനിന്നും നമ്മെത്തന്നെ വെടിപ്പാക്കി ദൈവഭയത്തിൽ വിശുദ്ധി തികയ്ക്കുക എന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്നു (7:1). ഇതു ദൈവസ്നേഹം സമ്പാദിക്കാനുള്ള ശ്രമമല്ല, അവന്റെ മക്കളുടെ പ്രതികരണമാണ്. തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ തനിക്ക് ഇടം നൽകാൻ പൗലൊസ് വീണ്ടും കൊരിന്ത്യരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു (7:2). അവൻ ആരോടും അന്യായം ചെയ്തില്ല, ആരെയും ചൂഷണം ചെയ്തില്ല. കുറ്റം വിധിക്കാനല്ല അവൻ സംസാരിക്കുന്നത്; ഒന്നിച്ചു മരിക്കാനും ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാനും അവർ അവന്റെ ഹൃദയത്തിലുണ്ട് (7:3).
ഭയത്തിന്റെ നടുവിൽ ആശ്വാസം
മക്കെദോന്യയിൽ എത്തിയപ്പോൾ പൗലൊസിന് വിശ്രമമില്ലായിരുന്നു. പുറമേ പോരാട്ടങ്ങൾ, അകമേ ഭയങ്ങൾ (7:5). എന്നാൽ മനസ്സിടിഞ്ഞവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന ദൈവം തീത്തൊസിന്റെ വരവിനാൽ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു (7:6). കൊരിന്ത്യരുടെ വാഞ്ഛയും വിലാപവും പൗലൊസിനോടുള്ള ശുഷ്കാന്തിയും തീത്തൊസ് അറിയിച്ചു; പൗലൊസ് അധികം സന്തോഷിച്ചു (7:7). മറ്റു വിശ്വാസികളിലൂടെയും അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ദൈവപ്രവൃത്തിയുടെ നല്ല വാർത്തയിലൂടെയും ദൈവം പലപ്പോഴും നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.
ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖവും ലൗകികദുഃഖവും
പൗലൊസിന്റെ കഠിനമായ കത്ത് അവരെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു; ആദ്യം അത് അയച്ചതിൽ അവൻ ഖേദിച്ചു (7:8). ഇപ്പോൾ അവൻ സന്തോഷിക്കുന്നു; അവർ ദുഃഖിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, അവരുടെ ദുഃഖം മാനസാന്തരത്തിലേക്കു നയിച്ചതുകൊണ്ട് (7:9). ദൈവഹിതപ്രകാരം അവർ ദുഃഖിച്ചു; അതിനാൽ അവർക്കു നഷ്ടമൊന്നും വന്നില്ല. പിന്നെ പ്രധാന വാക്യം: ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖം ഖേദിക്കാനില്ലാത്ത രക്ഷയിലേക്കുള്ള മാനസാന്തരം ഉളവാക്കുന്നു; ലൗകികദുഃഖമോ മരണം ഉളവാക്കുന്നു (7:10).
ലൗകികദുഃഖം അനന്തരഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ദുഃഖമാണ്: പിടിക്കപ്പെട്ടത്, പേരുദോഷം, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മെക്കുറിച്ചുതന്നെ മോശം തോന്നൽ. സ്വയംസഹതാപം, കയ്പ്, നിരാശ എന്നിവയിലേക്ക് അതു നയിച്ചേക്കാം; അതു മനുഷ്യനെ ദൈവത്തിലേക്കു തിരിക്കുന്നില്ല. യൂദാ മനസ്താപപ്പെട്ട് പണം തിരികെ കൊടുത്തു, എങ്കിലും കർത്താവിലേക്കു മടങ്ങിയില്ല (മത്തായി 27:3-5). പത്രൊസും ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ട് അതിദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു (മത്തായി 26:75); എന്നാൽ അവൻ യേശുവിലേക്കു മടങ്ങിവന്നു, പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖം പാപം ദൈവത്തെ ദുഃഖിപ്പിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരെ മുറിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിനാലുള്ള ദുഃഖമാണ്. അതു നമ്മെ ദൈവത്തിലേക്കു തിരിക്കുന്നു, ഏറ്റുപറയുന്നു, അവന്റെ കരുണയിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു, ദിശ മാറ്റുന്നു. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 51-ലെ ദാവീദിന്റെ പ്രാർത്ഥന ഒരു മാതൃകയാണ്: ദൈവത്തിനെതിരെയുള്ള തന്റെ പാപം അവൻ ഏറ്റുപറഞ്ഞു, നിർമ്മലഹൃദയവും രക്ഷയുടെ സന്തോഷവും യാചിച്ചു.
ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖം നിരന്തരമായ ഭയത്തിലോ കുറ്റബോധത്തിലോ ജീവിക്കുന്നതല്ല. മാനസാന്തരം ഖേദിക്കാനില്ലാത്ത രക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്നു. നാം പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ ദൈവം വിശ്വസ്തനും നീതിമാനുമാകയാൽ നമ്മോടു ക്ഷമിച്ച് നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കും (1 യോഹന്നാൻ 1:9); കാരണം അവയുടെ ശിക്ഷ യേശു ഇതിനകം വഹിച്ചു. ക്രിസ്തുയേശുവിലുള്ളവർക്ക് ഇപ്പോൾ ശിക്ഷാവിധിയില്ല (റോമർ 8:1). പരിശുദ്ധാത്മാവ് പാപബോധം വരുത്തുന്നത് നമ്മെ ക്രിസ്തുവിലേക്കു നയിക്കാനാണ്, തകർക്കാനല്ല. ഏറ്റുപറഞ്ഞ പാപങ്ങൾക്കായി നിങ്ങൾ സ്വയം ശിക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ നിങ്ങൾ ക്രൂശിനെ മാനിക്കുന്നില്ല.
യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരത്തിന്റെ ഫലം
ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖം കൊരിന്തിൽ ഉളവാക്കിയത് പൗലൊസ് വിവരിക്കുന്നു: ഉത്സാഹം, തങ്ങളെത്തന്നെ നിരപരാധികളാക്കാനുള്ള ആകാംക്ഷ, പാപത്തോടുള്ള അമർഷം, ഭയം, വാഞ്ഛ, ശുഷ്കാന്തി, നീതി നടപ്പാക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത (7:11). യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരം മാറിയ മനോഭാവങ്ങളിലും പ്രവൃത്തികളിലും വെളിപ്പെടുന്നു. യഥാർത്ഥ ദോഷം സംഭവിച്ചിടത്ത്, അതിനെ ഗൗരവമായി കാണുക, കാര്യങ്ങൾ നേരെയാക്കുക, മുറിവേറ്റവരെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നിവയും മാനസാന്തരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
സന്തോഷം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു
തെറ്റു ചെയ്തവനോ തെറ്റിനിരയായവനോ വേണ്ടി മാത്രമല്ല, തന്നോടുള്ള അവരുടെ കരുതൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ വെളിപ്പെടേണ്ടതിനാണ് പൗലൊസ് എഴുതിയത് (7:12). ഫലം ആശ്വാസവും സന്തോഷവുമായിരുന്നു (7:13). തീത്തൊസിന്റെ ഹൃദയം ഉണർന്നു; അവരുടെ അനുസരണവും ഭയത്തോടും വിറയലോടും കൂടെ അവർ അവനെ സ്വീകരിച്ചതും ഓർക്കുമ്പോൾ അവന്റെ സ്നേഹം വർദ്ധിച്ചു (7:15). എല്ലാറ്റിലും നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് എനിക്കു പൂർണ്ണ ധൈര്യമുണ്ട് എന്നതിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു എന്ന് പൗലൊസ് അവസാനിപ്പിക്കുന്നു (7:16). താഴ്മയോടെ സ്വീകരിക്കുന്ന സ്നേഹപൂർവ്വമായ തിരുത്തൽ ബന്ധങ്ങൾ തകർക്കുന്നില്ല; ആഴമായ സന്തോഷത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു. ഇന്ന് ദൈവം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പാപം കാണിച്ചുതരുന്നുവെങ്കിൽ ഒളിക്കുകയോ നിരാശപ്പെടുകയോ ചെയ്യരുത്. അത് അവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക, അതിൽനിന്നു തിരിയുക, അവന്റെ ക്ഷമ സ്വീകരിക്കുക.
ധ്യാന ചോദ്യങ്ങൾ
- വിശുദ്ധി ദൈവസ്നേഹം സമ്പാദിക്കാനുള്ള വഴിയല്ല, അവന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണമാണെന്ന് 7:1 എങ്ങനെ കാണിക്കുന്നു?
- അകമേ ഭയങ്ങളും പുറമേ പോരാട്ടങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പൗലൊസ് സമ്മതിക്കുന്നു (7:5). മനസ്സിടിഞ്ഞപ്പോൾ മറ്റു വിശ്വാസികളിലൂടെ ദൈവം നിങ്ങളെ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു?
- ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖവും ലൗകികദുഃഖവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം (7:10) നിങ്ങളുടെ വാക്കുകളിൽ എന്താണ്? പത്രൊസിനെയും യൂദായെയും കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുക.
- ദൈവത്തെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ല, പ്രധാനമായും അനന്തരഫലങ്ങൾ നിമിത്തം നിങ്ങൾക്കു മോശം തോന്നുന്ന ഒരു പാപമുണ്ടോ? അത് എങ്ങനെ അവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരാം?
- 7:11-ലെ യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരത്തിന്റെ ഏതു ഫലമാണ് ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും ആവശ്യം?
- ഇതിനകം ഏറ്റുപറഞ്ഞ പാപങ്ങൾക്കായി നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും കുറ്റംവിധി തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ, 1 യോഹന്നാൻ 1:9-ഉം റോമർ 8:1-ഉം നിങ്ങളോട് എന്തു പറയുന്നു?
പ്രാർത്ഥനാ വിഷയങ്ങൾ
പരിശുദ്ധനായ പിതാവേ, അങ്ങ് എന്നെ എന്റെ പാപത്തിൽ വിട്ടുകളയാതെ സ്നേഹത്തോടെ അതു കാണിച്ചുതരുന്നതിനു നന്ദി. ലൗകികദുഃഖമല്ല, ദൈവഹിതപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖം എനിക്കു തരണമേ. ഞാൻ പാപം ചെയ്യുമ്പോൾ, അങ്ങയെ ദുഃഖിപ്പിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരെ മുറിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തതിനാൽ ദുഃഖിക്കാനും വേഗം അങ്ങയിലേക്കു തിരിയാനും സഹായിക്കണമേ. കർത്താവായ യേശുവേ, എന്റെ പാപങ്ങളുടെ ശിക്ഷ അങ്ങ് വഹിച്ചതിനാൽ ഞാൻ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അങ്ങയിൽ എനിക്കു ശിക്ഷാവിധിയില്ല; നന്ദി. ഒളിക്കുന്നതിൽനിന്നും സ്വയംസഹതാപത്തിൽനിന്നും നിരാശയിൽനിന്നും എന്നെ കാക്കണമേ. പരിശുദ്ധാത്മാവേ, യഥാർത്ഥ മാനസാന്തരത്തിന്റെ ഫലം എന്നിൽ ഉളവാക്കി അങ്ങയുടെ രക്ഷയുടെ സന്തോഷത്താൽ എന്നെ നിറയ്ക്കണമേ. ആമേൻ.
ബന്ധപ്പെട്ട വചനങ്ങൾ
- സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 51:1-4, 10-12
- സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 32:1-5
- മത്തായി 26:75
- മത്തായി 27:3-5
- 1 യോഹന്നാൻ 1:8-9
- റോമർ 8:1
- എബ്രായർ 12:5-11